W celu ułatwienia użytkownikom korzystanie z naszego serwisu wykorzystujemy pliki cookies. Poprzez korzystanie z naszej witryny wyrażasz zgodę na przechowywanie plików cookies na twoim komputerze / urządzeniu. Możesz zmienić ustawienia plików cookies w opcjach swojej przeglądarki internetowej.

TAX FREE

tax free zwrot vat dla podróżnych

 

ZASADY ZWROTU VAT PODRÓŻNYM (PL)

Art. 126.

1. Osoby fizyczne niemające stałego miejsca zamieszkania na terytorium Unii Europejskiej, zwane dalej "podróżnymi", mają prawo do otrzymania zwrotu podatku zapłaconego przy nabyciu towarów na terytorium kraju, które w stanie nienaruszonym zostały wywiezione przez nie poza terytorium Unii Europejskiej w bagażu osobistym podróżnego, z zastrzeżeniem ust. 3 oraz art. 127 i 128.

2. Stałe miejsce zamieszkania, o którym mowa w ust. 1, ustala się na podstawie paszportu lub innego dokumentu stwierdzającego tożsamość.

3. Zwrot podatku nie przysługuje w przypadku nabycia paliw silnikowych.

Art. 127.

1. Zwrot podatku, o którym mowa w art. 126 ust. 1, przysługuje w przypadku zakupu towarów u podatników, zwanych dalej "sprzedawcami", którzy:

1) są zarejestrowani jako podatnicy podatku oraz

2) prowadzą ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących, oraz

3) zawarli umowy w sprawie zwrotu podatku przynajmniej z jednym z podmiotów, o których mowa w ust. 8.

2. Przepisu ust. 1 pkt 3 nie stosuje się w przypadku, gdy sprzedawca dokonuje zwrotu podatku podróżnemu.

3. Sprzedawcami nie mogą być podatnicy, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9.

4. Sprzedawcy są obowiązani:

1) poinformować naczelnika urzędu skarbowego na piśmie, że są sprzedawcami;

2) zapewnić podróżnym pisemną informację o zasadach zwrotu podatku w czterech językach: polskim, angielskim, niemieckim i rosyjskim;

3) oznaczyć punkty sprzedaży znakiem informującym podróżnych o możliwości zakupu w tych punktach towarów, od których przysługuje zwrot podatku;

4) poinformować naczelnika urzędu skarbowego o miejscu, gdzie podróżny dokonujący u nich zakupu towarów może odebrać podatek, oraz z kim mają zawarte umowy o zwrot podatku, i przedłożyć kopie tych umów.

5. Zwrot podatku podróżnym jest dokonywany w złotych przez sprzedawcę lub przez podmioty, których przedmiotem działalności jest dokonywanie zwrotu, o którym mowa w art. 126 ust. 1. Zwrot podatku jest dokonywany w formie wypłaty gotówkowej lub polecenia przelewu, czeku rozrachunkowego lub karty płatniczej.

6. Sprzedawcy, o których mowa w ust. 5, mogą dokonywać zwrotu, o którym mowa w art. 126 ust. 1, pod warunkiem że ich obroty za poprzedni rok podatkowy wyniosły powyżej 400.000 zł oraz że dokonują zwrotu podatku wyłącznie w odniesieniu do towarów nabytych przez podróżnego u tego sprzedawcy.

7. Przepis ust. 6 stosuje się również w przypadku, gdy sprzedawca nie spełnia warunku dotyczącego wysokości obrotów, o którym mowa w tym przepisie, jednakże wyłącznie w odniesieniu do sprzedaży dokonanej podróżnemu w roku podatkowym, w którym spełniał ten warunek.

8. Podmioty, o których mowa w ust. 5, niebędące sprzedawcami mogą dokonywać zwrotu, o którym mowa w art. 126 ust. 1, pod warunkiem że podmioty te:

1) są co najmniej od 12 miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o wydanie zaświadczenia, o którym mowa w pkt 6, zarejestrowanymi podatnikami podatku;

2) zawiadomiły na piśmie naczelnika urzędu skarbowego o zamiarze rozpoczęcia działalności w zakresie zwrotu podatku podróżnym;

3) co najmniej od 12 miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o wydanie zaświadczenia, o którym mowa w pkt 6, nie mają zaległości w podatkach stanowiących dochody budżetu państwa oraz zaległości z tytułu składek wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych;

4) (uchylony)

5) złożyły w urzędzie skarbowym kaucję gwarancyjną w wysokości 5 mln zł w formie: a) depozytu pieniężnego, b) gwarancji bankowych, c) obligacji Skarbu Państwa co najmniej o trzyletnim terminie wykupu;

6) uzyskały od ministra właściwego do spraw finansów publicznych zaświadczenie stwierdzające spełnienie łącznie warunków wymienionych w pkt 1-5.

9. Kaucja gwarancyjna, o której mowa w ust. 8 pkt 5, jest utrzymywana przez cały okres działalności podmiotu, o którym mowa w ust. 5, i podlega zwrotowi po zakończeniu działalności związanej ze zwrotem podatku.

10. Podmiotem, o którym mowa w ust. 8, dokonującym zwrotu podatku może być wyłącznie spółka z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółka akcyjna.

11. Członkami władz spółek wymienionych w ust. 10 nie mogą być osoby karane za przestępstwa skarbowe lub za przestępstwa popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.

11a. Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 8 pkt 6, minister właściwy do spraw finansów publicznych wydaje na okres nie dłuższy niż 2 lata.

11b. Warunek, o którym mowa w ust. 8 pkt 3, uważa się za spełniony również w przypadku gdy podmioty posiadały zaległości w podatkach stanowiących dochody budżetu państwa lub zaległości z tytułu składek wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i uregulowały te zaległości wraz z odsetkami za zwłokę w terminie 30 dni od dnia powstania tych zaległości.

11c. Przepisy ust. 8-11b stosuje się odpowiednio do podmiotów, które uzyskały zaświadczenie, o którym mowa w ust. 8 pkt 6, i które przed upływem okresu, na który zostało ono wydane, ponownie składają wniosek o wydanie zaświadczenia na następny okres, z tym że warunek, o którym mowa w ust. 8 pkt 3, musi być spełniony w odniesieniu do okresu od dnia wydania zaświadczenia do dnia poprzedzającego ponowne złożenie wniosku o wydanie zaświadczenia.

12. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, tryb przyjmowania kaucji gwarancyjnej, o której mowa w ust. 8 pkt 5, uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowego udokumentowania przyjęcia kaucji.

Art. 128.

1. Zwrot podatku może być dokonany, jeżeli podróżny wywiózł zakupiony towar poza terytorium Unii Europejskiej nie później niż w ostatnim dniu trzeciego miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonał zakupu.

2. Podstawą do dokonania zwrotu podatku jest przedstawienie przez podróżnego dokumentu wystawionego przez sprzedawcę, na którym urząd celny potwierdził stemplem zaopatrzonym w numerator wywóz towarów. Do dokumentu powinien być przymocowany wystawiony przez sprzedawcę paragon z kasy rejestrującej, o której mowa w art. 111 ust. 1.

3. Urząd celny potwierdza wywóz towaru na dokumencie, o którym mowa w ust. 2, po sprawdzeniu zgodności danych dotyczących podróżnego zawartych w tym dokumencie z danymi zawartymi w przedstawionym paszporcie lub innym dokumencie stwierdzającym tożsamość.

4. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do potwierdzania wywozu z terytorium Unii Europejskiej towarów nabytych przez podróżnego na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

5. W przypadku gdy podróżny opuszcza terytorium Unii Europejskiej z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju, zwrot podatku przysługuje, jeżeli dokument, o którym mowa w ust. 2, został potwierdzony przez urząd celny, przez który towary zostały wywiezione z terytorium Unii Europejskiej.

6. Sprzedawcy oraz podmioty, o których mowa w art. 127 ust. 5, dokonujący zwrotu podatku podróżnemu mają prawo do pobrania od podróżnego prowizji od zwracanej kwoty podatku.

7. Rozliczenia między podmiotem, który dokonał zwrotu, a sprzedawcą towaru regulują zawarte przez nich umowy.

THE RULES FOR VAT REFUND FOR TRAVELERS (EN)

1. Natural persons without permanent residence within the territory of the European Union, hereinafter referred to as “Travellers”, are entitled to a refund of tax paid at the time of purchasing goods in the territory of the country, if such goods, unaltered and intact, were exported from the European Union by such persons, in their personal luggage, without prejudice to Clause 3 and Articles 127 and 128. 2. Permanent residence, referred to in Clause 1, is defined based on passport or another identity document. 3. No tax refund can be claimed for purchase of automotive fuel.

Art. 127.

1. Tax refund, defined in Art. 126 Clause 1, may be claimed for goods purchased from taxpayers, hereinafter referred to as “Sellers”, who:

1) are registered VAT payers, and

2) maintain record of sales and amounts of output tax, using cash registers, and

3) have entered into agreement regarding tax refund with at least one entity referred to in Clause 8.

2. Provisions of Clause 1 point 3 do not apply if Seller provides Traveller with tax refund.

3. Tax payers conducting sales subject to VAT exemption, pursuant to Art. 113, Clauses 1 and 9, may not be defined as Sellers.

4. Sellers shall:

1) notify the head of the tax office in writing about the fact they conduct sales;

2) provide travellers with written information regarding tax refund in four languages: Polish, English, German and Russian;

3) mark their retail outlets with a sign informing travellers that purchases made in these outlets are eligible to VAT refund;

4) notify the head of the tax office about the place in which the tax may be reclaimed by Traveller purchasing goods at their outlet, and about the entities with whom they have concluded VAT refund agreements, as well as submit copies of such agreements.

5. Travellers receive VAT refund in Polish zloty from the Seller or entities whose business operations include making refunds referred to in Art. 126, clause 1. Tax refund is made in a form of cash disbursement, wire transfer, clearance cheque or payment card.

6. Sellers referred to in Clause 5, may execute refunds defined in Art. 126 Clause 1, provided that their sales in the previous fiscal year exceeded the amount of 400.000 PLN and that they refund VAT exclusively for goods purchased by a given Traveller at their own outlets.

7. The provision of Clause 6 is also applicable if the Seller fails to meet the requirement related to the level of sales defined in this clause, but only with regard to sales made to Traveller in a fiscal year when that condition was fulfilled.

8. Entities other than sellers referred to in Clause 5, may execute refunds defined in Art. 126 Clause 1, provided that these entities:

1) have been registered VAT payers for a period of at least 12 months before submitting application for certificate defined in point 6;

2) have notified the head of the tax office, in writing, about their intention to initiate business related to tax refunds to travellers;

3) for a period of at least 12 months before submitting application for certificate defined in point 6, have not been in arrears with taxes constituting revenues of the state budget or contributions due for the Social Insurance Institution;

4) (revoked)

5) have provided the tax office with a guarantee deposit amounting to 5 million PLN, in the form of:

a) monetary deposit,

b) bank surety,

c) State Treasury bonds with the minimum three year redemption period;

6) have obtained, from a relevant minister responsible for public finances, a certificate confirming that all requirements specified in points 1-5 have been fulfilled.

9. The guarantee deposit referred to in Clause 8 point 5 shall be maintained during the entire period of operation carried out by entity defined in Clause 5, and shall be returned after the business operations related to tax refunding have been closed.

10. Entities, referred to in Clause 8, executing tax refunds, shall have a status of a limited liability company or joint stock company.

11. Governing bodies of the companies referred to in Clause 10 shall not include individuals guilty of a revenue offence or crime committed in order to gain pecuniary advantages.

11a. The certificate defined in Clause 8 point 6, shall be issued by a relevant minister responsible for public finances for a maximum period of 2 years.

11b. The condition defined in Clause 8 point 3 is deemed to have been fulfilled also in the case when the entities were in arrears with taxes constituting revenues of the state budget or contributions due for the Social Insurance Institution, yet they settled the outstanding liabilities, including late payment interest, within 30 days from the relevant default date.

11c. Provisions of Clauses 8-11b are applicable to entities which obtained a certificate defined in Clause 8 point 6 and before the date of its expiry again apply for the certificate for a subsequent period, provided that the condition referred to in Clause 8 point 3 must be fulfilled with regard to the period from the date the certificate was issued to the day preceding the renewed application for the certificate.

12. The relevant minister responsible for public finances shall issue a regulation defining the method of accepting the guarantee deposit referred to in Clause 8 point 5, taking into account the necessity to ensure proper documentation of deposit acceptance.

Art. 128.

1. Tax may be refunded if Traveller exported the purchased goods from the territory of the European Union not later than on the last day of the third month following the month of the relevant purchase.

2. In order to claim tax refund Traveller shall present the document issued by Seller, where the export of the relevant goods is confirmed by the customs office with a stamp equipped with number punch. Receipt issued by Seller’s cash register, defined in Art. 111 Clause 1, shall be attached to the document.

3. The customs office confirms export of goods in the document defined in Clause 2 after verifying Traveller’s data provided in that document for compliance with the data included in the presented passport or another identity document.

4. The provisions of Clause 3 are used, as applicable, to confirm export of goods from the European Union, if such goods were purchased by Traveller in the territory of a member state other than the country.

5. In the case Traveller leaves the territory of the European Union from the territory of a member state other than the country, tax refund may be claimed if the document defined in Clause 2 has been endorsed by the customs office through which the goods were actually exported from the territory of the European Union.

6. Sellers and entities defined in Art. 127 Clause 5 refunding tax to Traveller are entitled to charge the Traveller with a fee for the relevant tax refund.

7. Settlement of accounts between the entity refunding tax and the Seller of relevant goods is subject to agreements concluded by the two parties.


Regeln für die Erstattung der Mehrwertsteuer an Reisende (DE)

Art. 126.

1. Natürliche Personen, die keinen ständigen Wohnsitz innerhalb der Europäischen Union haben, im folgenden „Reisende” genannt, haben das Recht auf Erstattung von der Mehrwertsteuer, die sie beim Erwerb der Waren auf dem Gebiet des Landes entrichtet haben, und diese Waren in unversehrtem Zustand aus dem Gebiet von der Europäischen Union im persönlichen Gepäck dieses Reisenden ausgeführt wurden, unter Vorbehalt des Abs. 3 und Art. 127 sowie des Art. 128.

2. Der im Abs. 1 genannte ständige Wohnsitz wird aufgrund des Reisepasses oder eines anderen die Identität bestätigtenden Ausweises ermittelt.

3. Die Erstattung der Steuer steht nicht beim Erwerb von Treibstoff zu.

Art. 127.

1. Die Erstattung der im Art. 126 Abs. 1 genannten Steuer steht beim Einkauf der Waren bei den Steuerzahlern zu, die im folgenden „Verkäufer“ genannt werden und die:

1) als Steuerzahler angemeldet sind und

2) einen Register des Umsatzes und der Beträge der fälligen Steuer in Registrierkassen führen und

3) die Verträge über die Erstattung der Steuer mindestens mit einem von den im Abs. 8 gennanten Träger abgeschlossen haben.

2. Die Vorschrift des Abs. 1 Pkt. 3 findet keine Anwendung, wenn die Steuer von dem Verkäufer an Reisende erstattet wird .

3. Als Verkäufer dürfen die Steuerzahler nicht betrachtet werden, bei deren den Verkauf aufgrund des Art. 113 Abs. 1 und 9 steuerfrei ist.

4. Die Verkäufer sind verpflichtet:

1) den Leiter des Finanzamtes schriftlich informieren, dass sie die Verkäufer sind;

2) den Reisenden eine schriftliche Information über die Prinzipien der Erstattung der Steuer in vier Sprachen: im Polnischen, Englischen, Deutschen und Russischen sichern;

3) die Verkaufsstelle mit dem Zeichen markieren, die die Reisenden über die Möglichkeit des Einkaufs der Waren in diesen Punkten informiert, von den die Erstattung der Steuer zusteht;

4) den Leiter des Finanzamtes über den Ort zu informieren, wo der Reisende, der bei ihnen den Einkauf der Waren macht die Steuererstattung erhalten kann, und mit wem sie die Verträge über die Erstattung der Steuer abgeschlossen haben, und die Kopien dieser Verträgen vorlegen.

5. Die Erstattung der Steuer an Reisende in poln. Zloty wird vom Verkäufer oder von den Trägern gemacht, deren Tätigkeitsgegenstad die im Art. 126 Abs. 1 genannte Steuererstattung bildet. Die Erstattung der Steuer erfolgt in bar, in Form von einer Geldüberweisung auf Girokonto, durch ein Verrechnungsscheck oder mit Geldkarte.

6. Die im Abs. 5 erwähnten Verkäufer, sind berechtigt die im Art. 126 Abs. 1 genannte Erstattung zu machen, vorausgesetzt, dass ihre Umsätze für das vorherige Steuerjahr 400.000 Zloty überschritten haben und dass sie die Erstattung der Steuer nur im Bezug auf die Waren machen, die vom Reisenden bei diesem Verkäufer gekauft wurden.

7. Die Vorschrift des Abs. 6 findet Anwednung auch im Falle wenn die in dieser Vorschrift genannte Voraussetzung im Bezug auf die Höhe der Umsätze vom Verkäufer nicht erfüllt wird, allerdings ausschließlich im Bezug auf den Verkauf, der in dem Steuerjahr passierte, in dem der Verkauf diese Bedingung erfüllt hat.

8. Die im Abs. 5 genannten Träger, die keine Verkäufer sind, sind berechtigt die im Art. 126 Abs. 1 angegebene Erstattung zu machen,unter der Bedingung, dass diese Träger:

1) als gemeldete Steuerzahler mindestens seit 12 der Antragsstellung auf die im Pkt. 6 genannte Bescheinigung vorangehenden Monaten gelten ;

2) den Leiter des Finanzamtes über die Absicht deer Aufnahme einer Wirtshcftstätigkeit im Bereich der Steuererstattung an Reisende in der Schriftform informiert haben;

3) mindestens seit 12 der Antragsstellung auf die im Pkt. 6 genannte Bescheinigung vorangehenden Monaten mit der Zahlung der Steuer, die die Einkünfte des Staatshaushalts bilden und mit der Zahlung der Beiträge an die Öffentliche Sozialversicherungsanstalt nicht im Rückstand sind;

4) (aufgehoben)

5) beim Finanzamt Haftrücklassen in Höhe von 5 Millionen Zloty , in Form von:

a) der Geldeinlage,

b) der Garantie von Bank,

c) der Obligation der Staatskasse, mindestens mit dreijährigen Einlösungsfrist; eingebracht haben

6) eine Bescheinigung über die die Erfüllung der im Pkt. 1-5 aufgeführten Bedingungen von dem Finanzminister erhalten haben.

9. Die im Abs. 8 Pkt. 5 gennnten Haftrücklassen werden durch den ganzen Zeitraum der Tätigkeit des im Abs. 5 genannten Trägers bewahrt und wird erst nach der Beendigung der mit der Steuerrstattung verbundenen Tätigkeit zurückgegeben.

10. Der im Abs. 8 gennatne Träger, der die Erstattung der Steuer macht, können nur eine Gesellschaft mit beschränkter Haftung oder eine Aktiengesellschaft sein.

11. Die Mitglieder der Behörden von den im Abs. 10 genanten Gesellschaften dürfen weder für Steuervergehen noch für Vergehen zum Erreichen von Vermögensvorteil vorbestrafte Personen sein.

11a. Die im Abs. 8 Punkt 6 genannte Bescheinigung, wird von dem zuständigen Finanzminister für die Dauer von maximal 2 Jahren ausgegeben.

11b. Die im Abs. 8 Punkt 3 genannte Bedingung wird betrachtet als erfüllt, auch wenn die träger mit Steuerzahlung, die die Einkünfte des Staatshaushalts bilden oder mit der Zahlung der Beiträge an die Öffentliche Sozialversicherungsanstalt im Rückstand waren und die Rückstände zuzüglich der Verzugszinsen innerhalb von 30 Tagen, gerechnet ab dem Fälligkeitsdatum begliechen haben.

11c. Die Vorschriften des Art. 8 - 11 b finden entsprechend Anwendung für die Träger, die eine im Abs. 8 Punkt 6 genannte Bescheinigung erhalten haben und die vor dem Ablauf der eingeräumten Zeit erneut einen Antrag auf die Bescheinigung für einen neuen Zeitraum stellen, wobei die im Abs. 8 Pkt 3 genannte Bedingung im Bezug auf den Zeitraum ab dem Datum der Bescheinigungausgabe bis zum Tag, der einer erneuten Antragstellung vorhergeht erfüllt werden.

12. Der Finanzminister bestimmt durch eine Verordnung die Art und Weise, wie der im Abs. 8 Punkt 5 genannte Haftrücklass angenommen wird unter der Berücksichtigung der Notwendigkeit, dass die Kaution ordnunggemäßen erfasst wird.

Art. 128.

1. Die Steuerrückerstattung kann erfolgen, wenn der Reisende eine eingekaufte Ware außerhalb des Gebietes der EU ausgeführt hat und nicht später als am letzten Tag des dritten Monats, der dem Monat, in dem der Einkauf erfolgte folgte.

2. Die Grundlage für die Rückerstattung der Steuer bildet die Vorlge durch den Reisenden eines durch den Verkäufer ausgestellten Dokumenten, versehen mit einem Stempel des Zollamtes mit der Angabe der Nummer der ausgeführten Ware. Dem Dokument soll ein vom Verkäufer ausgestellter Zahlungsbeleg aus der im Art.111. Abs. 1 genannten Registrierkasse angeheftet werden.

3. Das Zollamt bestätig den Ausfuhr auf dem im Abs. 2 genannten Dokument nach der Überprüfung, ob die in dem Dokument angeführten Angaben über den Reisenden mit den Angaben im Reisepass oder in einem anderen die Identität bestätigenden Dokument übereinstimmend sind.

4. Die Vorschriften des Abs. 3 werden entsprechend für die Bestätigung der Ausfuhr der durch den Reisenden im Gebiet eines eines anderen als Innland Mitgliedstaaten aus dem Gebiet der EU eingesetzt.

5. Verläßt der Reisende das Gebiet der EU aus einem Mitglidstaat als Inland, steht die Erstattung zu, wenn das im Abs. 2 ganante Dokument vom Zollamt bestätigt ist, das den Ausfuhr der Waren aus der EU durchgeführt hat.

6. Verkäufer und die im Art. 127 Abs. 5 gennante Träger, die einem Reisenden Steuer erstatten sind berechtigt vom Reisenden eine Provision von dem erstattenen Betrag zu erheben.

7. Die Abrechnung zwischen dem Subjekt, das die erstattung machte und dem Warenverkäufer wird durcgh die zwichen ihnen geschlossene VBVerträge geregelt.

УСЛОВИЯ ВОЗМЕЩЕНИЯ НДС ПУТЕШЕСТВУЮЩИМ (RUS)

Ст. 126.

1. Лица, не имеющие постоянного места жительства на территории Европейского Союза, именуемые далее «путешествующие», имеют право на получение возмещения налога, уплаченного при покупке товаров на территории страны, из которой товары в были вывезены в неповрежденном состоянии за пределы территории Европейского Союза как личный багаж путешественников, с учетом положений пункта 3 и ст. 127 и 128.

2. Постоянное место жительства, о котором говорится в пункте 1, определяется на основании паспорта или другого документа, удостоверяющего личность.

3. Налог не возмещается в случае приобретения моторных топлив.

Ст. 127.

1. Возврат налога, о котором идет речь в ст. 126, пункт 1, осуществляется в случае приобретения товаров у налогоплательщиков, именуемых в дальнейшем «продавцами», которые:

1) зарегистрированы в качестве налогоплательщиков;

2) ведут учет оборота и суммы налога с помощью кассовых аппаратов;

3) заключили соглашение о возмещении налога хотя бы с одним из субъектов, упомянутых в пункте 8.

2. Положения пункта 1. 3 не применяются, если продавец возмещает налог туристам.

3. Продавцами не могут быть налогоплательщики, которые освобождаются от налога с продаж в соответствии со ст. 113, пункты 1 и 9.

4. Продавцы обязаны:

1) информировать начальника налоговой инспекции в письменной форме о том, что они являются продавцами;

2) представить путешествующим письменную информацию о принципах возмещения налога на четырех языках: польском, английском, немецком и русском;

3) обозначить точки продажи для информирования путешествующих о возможности приобретения товаров в точках, имеющих право на возмещение налога;

4) информировать начальника налоговой инспекции о месте, где путешественник, купивший у них товар, может возместить налог, и с кем подписаны соглашения о возврате налога, представить копии этих соглашений.

5. Возврат налога путешествующим осуществляется в злотых продавцом или лицами, деятельность которых, в соответствии со ст. 126, пунктом 1 предусматривает осуществление возврата налога. Возврат налога осуществляются в виде наличных платежей или банковским переводом, чеком или кредитной картой.

6. Продавцы, упомянутые в пункте 5, могут осуществлять возврат налога, о котором говорится в ст. 126, пункт 1, при условии, что их оборот за предыдущий финансовый год составил более 400 000 злотых, и что они возместят налог только за товары, приобретенные путешественником только в этого продавца.

7. Положения пункта 6 применяется также в том случае, если продавец не выполняет условие, касающееся оборота, указанного в этом положении, но только в отношении продаж, осуществленных путешественником в том налоговом году, в котором это условие выполнено.

8. Лица, указанные в пункте 5, кто не есть продавцами, могут осуществлять возвращение, о котором говорится в ст. 126, пункт 1, при условии, что эти лица:

1) как минимум 12 месяцев ранее подали заявление для получения сертификата, упомянутого в пункте 6, регистрирующего их как налогоплательщиков;

2) информировали в письменной форме начальника налоговой инспекции о своем намерении начать деятельность, касающуюся возмещения налога путешествующим;

3) как минимум 12 месяцев ранее подали заявление для получения сертификата, упомянутого в пункте 6, не имеют задолженности по налогам, составляющим государственные доходы бюджета и задолженности по взносам в Фонд социальный безопасности;

4) (отменен)

5) внесли в Казначейство гарантийный залог в размере 5 миллионов злотых в форме:

a) денежного депозита,

б) банковских гарантий,

в) казначейских облигаций, минимальный срок – три года.

9. Гарантийный залог, упомянутый в пункте 8. 5, сохраняется в течение всего срока деятельности объекта, указанного в пункте 5, и подлежит возврату после завершения деятельности, связанной с возмещением налога.

10. Органом, упомянутым в пункте 8 и возмещающим налоги, может быть только Общество с ограниченной ответственностью или Акционерное общество.

11. Членами совета обществ, указанных в пункте 10, не могут быть лица, судимые за финансовые преступления или же за преступления, совершенные в материальных целях.

11a. Сертификат, о котором была речь в пункте 8.6., выдается министром финансов на период не менее 2 лет.

11б. Условие, о котором идет речь в пункте 2.3, считается выполненным также в случае, когда лица имели задолженности по налогам, составляющим государственные доходы бюджета или задолженности по взносам в Фонд социальный безопасности, и погасили задолженности, включая проценты за задержку, в 30-дневный строк от начала возникновения задолженности.

11в. Условия пунктов 8-11б касаются соответственно лиц, получивших сертификат, упомянутых в пункте 8.6, и которые перед окончанием его срока действия вновь пишут заявление для получения сертификата на следующий период, если условие, о котором идет речь в пункте 8.3 касательно строка от дня выдачи сертификата до дня заявления о повторном обновлении сертификата, выполнено.

12. Министр финансов путем выдачи распоряжения определит способ получения гарантийного залога, упомянутого в пункте 8.5, принимая во внимание необходимость документального подтверждения факта принятия залога.

Ст. 128.

1. Возмещение налога может быть выполнено, если путешествующий вывез купленный товар за пределы Европейского Союза не позже, как в последний день третьего месяца, следующего после месяца, когда была сделана покупка.

2. Условием для выполнения возврата налога есть предъявление путешествующим документа, полученного от продавца и заверенного на таможне штампом для нумерации вывоза товаров. Документ должен подтверждаться полученным у продавца чеком регистрационной кассы, упомянутой в ст.111, пункт 1.

3. Таможенная служба подтверждает вывоз товара документом, упомянутым в пункте 2, после проверки соответствия данных документа путешествующего и данных его паспорта или иного документа, подтверждающего личность.

4. Условие пункта 3 применяется соответственно с подтверждением вывоза из Европейского Союза товаров, приобретенных путешествующим на территории государства, помимо государства национальной территории.

5. В случае, когда путешественник выезжает из Европейского Союза с территории государства, помимо государства национальной территории, возмещение налога осуществляется, если документ, упомянутый в пункте 2, зарегистрирован на таможне, через которую товары были вывезены с территории Европейского Союза.

6. Продавцы и лица, упомянутые в ст. 127 пункт 5, осуществляющие возврат налога, имеют право снимать комиссию от возмещаемой путешественнику суммы налога.

7. Расчеты между субъектом, осуществившим возврат, и продавцом товара регулируются подписанными между ними соглашениями.


Wizyty i pytania odwiedzających

 

MDYzMD